رباتهای کابلی زمانی انتخاب میشوند که انعطافپذیری و دسترسی عمودی از موقعیت ثابت مهمتر باشد. در اینجا نحوهی دستهبندی آنها آمده است:
جنبش «جاذبه صفر»:آنها از سیلندرهای پنوماتیک یا موتورهای الکترونیکی برای خنثی کردن وزن بار استفاده میکنند. پس از تعادل، اپراتور میتواند جسم را با استفاده از تنها چند گرم نیرو به بالا یا پایین حرکت دهد.
دسترسی عمودی گسترده:از آنجا که آنها از کابل استفاده میکنند، میتوانند به ارتفاع بسیار بالاتر یا پایینتر از یک بازوی سفت و سخت برسند، که توسط مفاصل فیزیکیاش محدود شده است.
ردپای کوچک:آنها معمولاً سبکتر و جمعوجورتر هستند و همین آنها را برای ایستگاههای کاری کوچک یا نصب روی ریلهای سقفی ایدهآل میکند.
ارگونومی:آنها با کاهش ۱۰۰ درصدی فشار از روی اپراتور انسانی، از آسیبهای اسکلتی-عضلانی جلوگیری میکنند.
| کامپوننت | عملکرد |
| بالانسر پنوماتیک/الکتریکی | «مغز» و «عضله»ای که نیروی بالابری را فراهم میکنند. |
| طناب سیمی/کابل | فولاد با کشش بالا یا الیاف مصنوعی که بار را نگه میدارد. |
| مؤثر نهایی | «دست» سفارشی (قلاب، آهنربا، مکندههای خلاء یا گیرههای مکانیکی). |
| دسته کنترل | معمولاً دارای دکمههای «بالا/پایین» یا حسگر «حالت شناور» است. |
اگرچه آنها همه کاره هستند، اما برای هر کاری مناسب نیستند:
اثر پاندول:از آنجایی که بار از یک کابل آویزان است، میتواند نوسان کند. این امر باعث میشود که آنها در مقایسه با مدلهای بازوی صلب، برای کارهایی که نیاز به دسترسی "جابجا" دارند (مانند دسترسی به عمق فر یا شاسی ماشین) ایدهآل نباشند.
بایاس عمودی:آنها در حرکت به بالا و پایین عالی هستند. حرکت افقی مستلزم آن است که اپراتور به صورت فیزیکی ترولی را در امتداد ریل هل دهد.
خودرو:بارگیری لاستیک، باتری یا صندلی در وسایل نقلیه.
انبارداری:انتقال جعبهها از نوار نقاله به پالت.
تولید:قرار دادن قطعات مکانیکی سنگین روی دستگاه CNC.
توجه:ایمنی در اینجا بسیار مهم است. دستگاههای کنترل کابل مدرن شامل موارد زیر هستندشیرهای ضد افت— اگر منبع هوا قطع شود یا کابل پاره شود، سیستم فوراً قفل میشود تا از افتادن بار جلوگیری کند.