۱. نحوه عملکرد سیستم بینایی سهبعدی
برخلاف حسگرهای ساده، یک سیستم بینایی سهبعدی یک ابر نقطهای با چگالی بالا ایجاد میکند - یک نقشه سهبعدی دیجیتال از سطح بالایی پالت.
تصویربرداری: یک دوربین سهبعدی (که معمولاً بالای سر نصب میشود) کل لایه را در یک «عکس» ثبت میکند.
تقسیمبندی (AI): الگوریتمهای هوش مصنوعی، کیسههای تکی را تشخیص میدهند، حتی اگر محکم به هم فشرده شده باشند یا الگوهای پیچیدهای داشته باشند.
تخمین موقعیت: سیستم مختصات دقیق x، y، z و جهت بهترین کیف برای انتخاب را محاسبه میکند.
اجتناب از برخورد: نرمافزار بینایی مسیری را برای بازوی ربات برنامهریزی میکند تا اطمینان حاصل شود که در حین جمعآوری، به دیوارههای پالت یا کیسههای مجاور برخورد نمیکند.
۲. چالشهای کلیدی حل شدند
مشکل «کیسه سیاه»: مواد تیره یا فیلمهای پلاستیکی بازتابنده اغلب نور را «جذب» یا «پراکنده» میکنند و باعث میشوند برای دوربینهای استاندارد نامرئی باشند. سیستمهای سهبعدی مدرن مبتنی بر هوش مصنوعی از فیلترهای تخصصی و تصویربرداری با دامنه دینامیکی بالا برای دیدن واضح این سطوح دشوار استفاده میکنند.
کیسههای روی هم افتاده: هوش مصنوعی میتواند «لبه» یک کیسه را حتی زمانی که تا حدی زیر کیسه دیگری دفن شده است، تشخیص دهد.
SKU های مختلط: سیستم میتواند انواع مختلف کیسهها را در یک پالت شناسایی کرده و آنها را بر اساس آن مرتب کند.
شیب پالت: اگر پالت کاملاً تراز نباشد، دید سهبعدی زاویه نزدیک شدن ربات را بهطور خودکار تنظیم میکند.
۳. مزایای فنی
نرخ موفقیت بالا: سیستمهای مدرن به دقت تشخیص >99.9% دست مییابند.
سرعت: زمان چرخه بسته به بار ربات، معمولاً ۴۰۰ تا ۱۰۰۰ کیسه در ساعت است.
ایمنی کار: خطر آسیبهای مزمن کمر ناشی از پالتبندی دستی کیسههای ۲۵ تا ۵۰ کیلوگرمی را از بین میبرد.